Niezbędnik Harcerza !: WĘZŁY

WĘZŁY

1) PÓŁWĘZEŁ

Zastosowanie:

Þ Do zablokowania liny w otworze

Þ Jako supełek na końcu nitki.

Þ Jako supełek na chuście do przypominania o dobrym uczynku.

2) BECZKA

Wykonanie:

Þ Na sznurze wykonujemy półwęzeł jednak nie zaciskamy go, dzięki temu na sznurze uzyskujemy kółko, przez które przekładamy parokrotnie koniec sznura (minimum 3 razy).

Þ Po wykonaniu odpowiadającej nam liczbie przełożeń mocno zaciskamy beczkę ciągnąc za dwa przeciwległe końce sznura.

Zastosowanie:

Þ Jest to przede wszystkim węzeł ozdobny stosowany na sznurach munduru harcerskiego, jednak jego wykonanie na podwójnym sznurze jest nieco inne:

- Pojedynczym sznurem obwijamy palce trzykrotnie

- Końcówkę, którą obwijaliśmy palce teraz przekładamy w poprzek uzyskanej spirali.

- Następnie przekładamy ją przez środek spirali (w miejscu, w którym były nasze palce).

- I tak przeciągamy cały pozostały fragment sznura.

- Na koniec mocno zaciskamy i sprawdzamy czy beczka jest w odpowiedniej odległości od kieszeni munduru.

Þ Może też służyć, jako zabezpieczenie linki przed wysuwaniem z otworu, albo, jako nierozwiązujący się ciężarek.

3) KLUCZKA

Wykonanie:

Þ Jest to półwęzeł, ale wykonany na podwójnej lince.

Zastosowanie:

Þ Jako nieruchoma pętla.

Þ W spinaczce do łączenia lin o tej samej lub bardzo zbliżonej średnicy do zjazdu.

4) ÓSEMKA

Wykonanie:

Þ Zginamy linkę trzymając za miejsce zgięcia.

Þ Nad luźno zwisającym końcem przekładamy resztę sznura tak, aby się skrzyżowały.

Þ Następnie przekładamy sznur pod luźną końcówką.

Þ Przekładamy pozostałą część sznura przez pętle, za którą trzymamy.

Þ Na koniec mocno zaciskamy

Zastosowanie:

Þ Do zabezpieczania końcówki liny np. przed wysunięciem.

Þ W spinaczce częściej wykorzystywana jest ósemka podwójna – jej wykonanie jest takie samo jednak czynności wykonujemy od razu na 2 linach.

5) KAPITAŃSKI

Wykonanie:

Þ Na linie wykonujemy dwie pętle jednak należy pilnować, aby przy przecinaniu się z linką poziomą jedna pętla kończyła się nad, a druga pod nią.

Þ Następnie nakładamy pętle na siebie.

Þ Przez ich środki przeciągamy linki drugiej pętli.

Þ Na koniec mocno zaciskamy.

Zastosowanie:

Þ Jako węzeł mający dwie pętle może służyć do przytrzymywania np. dwóch beleczek, łączenia ich, itp.

Þ Pozwala także na wykonanie skrótu kapitańskiego, czyli skrócenia liny, dzięki możliwości wykonania 2 pętli na dowolnym fragmencie liny, a nie tylko przy jej końcach.

6) PĘTLA RUCHOMA

Wykonanie:

Þ Zginamy linkę trzymając za miejsce zgięcia.

Þ Nad luźno zwisającym końcem przekładamy resztę sznura tak, aby się skrzyżowały.

Þ Drugą ręką zginamy linkę, którą manewrujemy.

Þ Zgiętą końcówką przekładamy przez pętle, którą trzymaliśmy.

Þ Zaciskamy nie przeciągając całej linki.

Zastosowanie:

Þ Dzięki możliwości regulowania wielkości pętli można nią przytrzymać praktycznie każdy przedmiot.

7) KRAWATOWY

Wykonanie:

Þ Prosty:

Þ Windsor:

Zastosowanie:

Þ Węzeł ozdobny służący do wiązania krawatu.

Þ Zawiązany na linie może służyć, jako umocowanie linki do drzewa lub kołka.

8) BABKI

Wykonanie:

Þ Zginamy jedną z lin.

Þ Końcówkę drugiej liny wkładamy pod powstałą przez zgięcie pętle. Następnie wyciągamy ją na zewnątrz pętli tak, że liny krzyżują się.

Þ Przekładamy końcówkę linki pod pierwszą linką z pętli, a następnie nad drugą.

Þ Wracamy końcówką do środka pętli jednak tym razem robimy to pod linką, która tworzy pętle.

Þ Końcówka wraca na początek jednak wychodzi ona odwrotnie niż wchodziła do pętli – nad linką pętli.

Þ Na koniec zaciskamy.

Zastosowanie:

Þ Węzeł ten jest niestosowany, ponieważ nie jest wytrzymały.

Þ Jest to po prostu źle zawiązany węzeł płaski.

9) PŁASKI

Wykonanie:

Þ Zginamy jedną z lin.

Þ Końcówkę drugiej liny wkładamy pod powstałą przez zgięcie pętle. Następnie wyciągamy ją na zewnątrz pętli tak, że liny krzyżują się.

Þ Przekładamy końcówkę linki pod linkami pętli.

Þ Wracamy końcówką do środka pętli. Wszystkie krzyżowania się linek wykonujemy symetrycznie.

Þ Końcówka wraca na początek i wychodzi ona symetrycznie do tego jak wchodziła do pętli – pod linką pętli.

Þ Na koniec zaciskamy.

Zastosowanie:

Þ Służy do łączenia lin podobnej grubości.

Þ Jest wytrzymałym węzłem przy małym obciążeniu.

10) FLAGOWY

Wykonanie:

- Przypomina w wykonaniu węzeł płaski jednak różni się zakończeniem.

Þ Zginamy jedną z lin.

Þ Końcówkę drugiej liny wkładamy pod powstałą przez zgięcie pętle. Następnie wyciągamy ją na zewnątrz pętli tak, że liny krzyżują się.

Þ Przekładamy końcówkę linki pod linkami pętli.

Þ Wracamy końcówką do środka pętli. Wszystkie krzyżowania się linek wykonujemy symetrycznie.

Þ Końcówkę zginamy i wkładamy pod linkę, którą manewrujemy.

Þ Na koniec zaciskamy.

Zastosowanie:

Þ Węzeł używany do wiązania flag oraz bander niemających klamer.

Þ Łatwy do wiązania.

Þ Błyskawiczny w rozwiązywaniu, wystarczy pociągnąć za wolny koniec liny, aby całkowicie się rozwiązał.

Þ Pozwala na przyłączenie dowolnej grubości linki do sznura.

11) RYBACKI

Wykonanie:

Þ Kładziemy dwie końcówki lin równolegle do siebie.

Þ Wykonujemy półwęzeł na jednej z lin tak, aby druga lina przechodziła przez środek półwęzła.

Þ Tą samą czynność powtarzamy z drugą liną.

Þ Na koniec zaciskamy za długie końce lin.

Zastosowanie:

Þ Do szybkiego łączenia dwóch linek.

Þ Może służyć do zaciśnięcia łączenia.

12) RATOWNICZY

Wykonanie:

- Węzeł ratowniczy powinien być wykonywany jedną ręką i zawiązanie go nie powinno przekraczać 5 sek.

Þ Oplatamy się liną. Lewą ręką przytrzymujemy linę, mocno ją naciągając. W prawą rękę natomiast chwytamy końcówkę, którą będziemy manewrować.

Þ Przekładamy końcówkę nad liną, a następnie pod nią w kierunku tułowia.

Þ Prawa rękę wykręcamy w kierunku lewej dłoni.

Þ Końcówkę przekładamy pod liną, a następnie nad nią w kierunku tułowia.

Þ Prawą dłoń uwalniamy ciągnąc za końcówkę.

Þ Na koniec zaciskamy.

- Przy wykonywaniu węzła ratowniczego należy pilnować, aby przy manewrowaniu prawą dłonią nie doprowadzić do tego, że liny znajdą się na nadgarstku, ponieważ utrudni to wyciągnięcie ręki.

- Należy także uważać, aby nie pomagać sobie lewą ręką (Węzeł ratowniczy wykonujemy jedną ręką)

Zastosowanie:

Þ Jest to najprostszy węzeł używany dawniej przy wspinaczkach górskich - dzisiaj zastąpiony uprzężami, jednak należy go umieć gdyż w sytuacji awaryjnej może okazać się niezastąpiony.

Þ Można go też zawiązać w wodzie, gdy jest się ratowanym z opresji.

Þ Może też posłużyć do wiązania dwóch lin do siebie.

Þ Dobrze pracuje pod dużym obciążeniem.

Þ Można też powstałą pętlę wykorzystać przy cumowaniu jachtu lub tam gdzie zachodzi potrzeba użyci jednej niezaciskającej się pętli.

13) KOKARTKA

Wykonanie:

- I sposób:

Þ Wykonujemy pętle.

Þ Obwiązujemy ją liną.

Þ Zginamy linę i powstałą pętle przekładamy pod początkowy fragment obwiązania.

Þ Zaciskamy, ciągnąc za dwie pętle.

- II sposób:

Þ Wykonujemy pętle.

Þ Drugą ręką wykonujemy drugą pętle.

Þ Pętlami wykonujemy półwęzeł.

Þ Zaciskamy, ciągnąc za dwie pętle.

Zastosowanie:

Þ Do wiązania butów.

Þ Węzeł ozdobny do wykonywania kokard np. na prezentach, pakunkach, itp.

14) KAJDANKI

Wykonanie:

Þ Zginamy linę.

Þ Pod linkami powstałej pętli przekładamy końcówkę.

Þ Kielka razy powtarzamy tę czynność uzyskując spiralę, której nie zaciskamy.

Þ Zginamy końcówkę, aby uzyskać drugą pętlę.

Þ Przekładamy nowopowstałą pętle przez środek spirali.

Þ Na koniec zaciskamy ciągnąc za pętle.

Zastosowanie:

Þ Jako dwie niezależne pętle z poprzeczką.

Þ Bez zabezpieczenia/blokady pętle będą się rozciągać, dlatego np. nie nadaje się na drabinkę, po której linach/belkach nośnych będzie się ślizgać.

Þ Jako blokada wystarczy związanie węzła płaskiego.

Þ Jak sama nazwa wskazuje może być wykorzystany, jako kajdanki jednak przy zaciskaniu należy uważać, aby nie zrobić tego za mocno.